12 mei CEIYJ2* in Ermelo met Egua Express

Desiree Warmenhoven kwam met Equa Express aan de start op de CEIYJ** 120 km in Ermelo. Zelfs als alles perfect lijkt te gaan kan het op het laatste moment helaas toch nog anders uit pakken….
Lees hier het verhaal van Desiree:

Zaterdagochtend was het dan eindelijk zover de start van mijn 2de CEIY2* in Ermelo. Egua was druk en sterk ze wilde graag met de kopgroep mee en wilde alleen maar galopperen. Na de 2de oversteek rustig aan toch maar gaan galopperen en ben ik samen met Bo komen te rijden. De 2 paarden liepen heerlijk, de stukken waar het kon lekker gaan galopperen en waar het niet kon rustig aan gaan draven. Met binnenkomst rustig aan door gedraafd en alles was oké. We ging alleen van start met een paar andere vlak achter ons. Als snel haalde Jarmila ons in en vlak daarachter kwam Bo weer. Samen zijn we verder gegaan, de paarden hadden veel steun aan elkaar en liepen heerlijk naast elkaar. Bij binnenkomst was alles weer oké. Helaas moest Bo de wedstrijd stoppen omdat haar paard niet lekker liep. Zo ging ik alleen de 3de ronde in, er was niemand bij mij in de buurt: voor en achter niet. Ik baalde enorm maar Egua trok er nog behoorlijk aan dat gaf mij motivatie. Halverwege deze ronde merkte ik dat Egua een beetje moe begon te worden en besloot om het tempo iets terug te nemen. Het keuren verliep super, na de verplichte recheck mochten we de vierde en laatste ronde in. Met weggaan had Egua een beetje motivatiegebrek. Ik had besloten om deze ronde rustig aan te doen en lekker te gaan draven. De laatste 10 km merkte ik dat Egua er weer een beetje zin in had en zijn we rustig aan gaan galopperen. Voor het laatste groompunt even op straat gaan draven, Egua voelde goed aan. Bij het groompunt zei opa dat alles er goed uit zag, ik dacht dit kan bijna niet meer mis gaan. Vol goede moed reden we de laatste paar kilometer.

Na binnenkomst hebben we Egua gewassen en even later zijn we haar na gaan keuren. De hartslag was goed, ik kreeg hoop en dacht yes wat kan er nu nog mis gaan. Ritse draafde weg en ik dacht …. zie ik dat nou goed…? De dierenartsen bleven stil en gingen in overleg. De moet zakte in mijn schoenen en dacht nee dit meen je niet… Maar het was toch echt zo afgekeurd op de nakeuring.

Ik wil Ruthi Damman & Ritse Dortmond heel erg bedanken voor het vertrouwen, opa (Olav Larsen), Famke & Amira voor het groomen. Zonder jullie had ik niet zo erg kunnen genieten van deze ervaring.
En niet te vergeten mama (Vicky Larsen) voor het maken van de lekkere cake, Rene van WissenFemke HoekstraJeanette de Waard en Henk voor het aanmoedigen.

Foto’s: Murielle Mulder FotografiePhotoHanke, eigen collectie.

Endurance Buinen

Bij één van de meest Noordelijke wedstrijden van het land kwamen dit weekend vier jeugdruiters aan de start: Puck Kromkamp met Bart in de kk1; Saskia Bruin met Bruno op de lange k1; en in de k3 kwamen Bo van Aart en Nanke Kramer van start. Nanke reed met Tassili du Florival en won de wedstrijd. Ze vertelt:

“Toen we aankwamen op het terrein was Tassili best wel druk door het vreemde terrein. Gelukkig werd hij steeds rustiger en ging hij hier en daar een hapje gras eten. Ik wandelde met de paarden en mijn moeder maakte de vetgate klaar. Bij de voorkeuring was alles prima dus we mochten van start! Om 7.30 kwam Annabel aan en Tineke om 8.00. We hebben nog even besproken wie wat zou doen in de vetgate en toen opgezadeld en richting start gegaan. Het plan was om zo hoog mogelijk te eindigen. Ik wilde bij de kopgroep blijven de eerste en tweede ronde. Omdat Tassili best langzaam herstelt, wist ik dat als we te ver achter de kopgroep zouden zitten, het lastig zou worden hoog te eindigen. Bij de start ging ik voorop weg, zo konden we mooi het tempo bepalen. Op een gegeven moment vond Tas de stenen langs het pad nogal eng, dus toen ging iemand voor mij rijden en gingen we galopperen. We bleven een tijdje met z’n vieren maar twee ruiters vonden het te hard gaan dus toen bleven we met z’n tweeën bij elkaar totdat we ingehaald werden door twee andere ruiters. Die gingen best snel maar ik wilde kijken wat Tas kon dus gingen we mee. Ik wilde voor hun de vetgate in omdat ik wist dat hun paarden een snel herstel hebben. Uiteindelijk duurde het herstel van Tassili 10 minuten. Ik had gehoopt dat het sneller zou gaan, maar hij moest helaas plassen. We gingen 6 minuten achter de nummer één weg. Zes minuten is lang om in te halen maar we hebben lekker gegaloppeerd en binnen 7 kilometer zaten we er weer bij. Zij ging meer draven en dat vond ik niet fijn, dus ik ben vooruit gereden. Mijn plan was om voor haar de vetgate in te gaan zodat ik eerder of tegelijkertijd weg mocht. Helaas mislukte dat plan. Ze had toch harder gereden dan ik dacht. Haar paard had dit keer langer nodig en Tas minder lang (7 minuten is alsnog lang maar ja) dus ik mocht eerder weg. Het laatste rondje was ik van plan afstand te nemen dus ik ging vlot weg. Op een gegeven moment merkte ik dat ik de groom van degene die eerst met mij op kop had gereden niet meer zag. Haar paard bleek afgekeurd te zijn op de vetgate dus als ik dit tempo volhield (mijn doel voor deze ronde was 19 km per uur als Tas dat zou kunnen) was er geen gevaar meer voor de eerste plek behalve zelf afgekeurd te worden. Toen we op een gegeven moment een klein rondje van 4 km gedaan hadden en we op de terugweg nummer 2, 3 en 4 zagen wist ik zeker dat we niet meer ingehaald konden worden. Het laatste rondje hebben we helemaal alleen gereden en in zijn eentje lopen vindt Tassili niet zo leuk, maar door hem steeds aan te moedigen bleef hij toch doen wat ik van hem vroeg! Ook op de nakeuring was alles helemaal goed. Ik ben trots op Tassili, hij heeft waar gemaakt wat ik hoopte. Thuis ging hij galopperend de wei in. Hij voelde zich duidelijk nog goed :-)

Ik wil Annabel, Tineke en Wim bedanken voor het groomen, het ging heel goed onderweg en in de vetgates. Emile ook heel erg bedankt dat ik dit paard mag rijden! En natuurlijk de organisatie erg bedankt, het was een supergoed georganiseerde wedstrijd! De route was perfect aangegeven!”

Endurance Epe

posted in: Geen categorie | 0

Afgelopen weekend in Epe was de jeugd goed vertegenwoordigd in alle klasses. Er kwamen in totaal maar liefst 11 jeugdruiters aan de start: Carin Forrer met Great Heart in de klasse 0; Saskia Bruin met Bruno, Manon Sterk met Mizzy en Puck Kromkamp met Rocky in de korte klasse 1; Vera Jansen met Arnonica II, Anouk Eversdijk met Nib Nakiens Star in de klasse 1; Sietske van Schijdel met Santiago D’Havenne, Eva van Arem met Anougytime, Sammy Hatzmann met Jordana D’Havenne en Marcelo Beckerling met Eenhoorn’s Tabal in de klasse 3. In de korte klasse 2 reed Mariëlle Wieringa (15) met Rock About de 46 km succesvol uit. Hieronder haar verslag:

Foto 2 door: Photo Hanke

“In Oktober 2017 heb ik Rock About gekocht (Rocky). In het winterseizoen hebben wij rustig getraind en elkaar goed leren kennen. Rocky liet zien dat hij een super conditie had en klaar was voor Epe! Wij hebben een klasse 2 gereden, 46 km. Bij het warmlopen vlak voor de start, was Rocky aan het dansen op zijn plaats en had hij er heel veel zin in, mede dankzij mijn gezonde spanning. Toen de start viel en de kopgroep in galop weg ging hadden wij er toch wel heel veel moeite mee om rustig aan te starten. Ons doel van deze wedstrijd was om deze goed uit te rijden met ongeveer 12/13 km/u. Na 1 kilometer was Rocky al helemaal wit van het zweet omdat hij zich altijd 100% inzet en graag lekker hard wil. Er was geen groepje waar ik bij aan kon sluiten omdat Rocky op een hoger tempo liep dan de paarden die ik tegen kwam. Hierdoor hebben wij de eerste 23 kilometer alleen gereden. Toen wij de vetgate binnen kwamen had Rocky een hartslag van 76 die wel snel zakte naar 56. Toen wij onze rit mochten vervolgen draafden wij weer aan en hij liep weer alsof hij nog niks had gedaan die dag! Toen wij na 46 km met een eindsprint over de finish kwamen, liet Rocky weer zien dat hij een super conditie heeft en kwam hij heel fit en vrolijk over de finish. Ons doel dit jaar is om onze novice kwalificatie binnen te halen, dus we zijn goed op weg!”

 

Endurance Renesse

In de stralende lentezon werd afgelopen weekend in Renesse een klasse 1 en 2 wedstrijd over het strand gereden. Hoewel de wedstrijd dreigde niet door te gaan door het lage aantal inschrijvingen is onder meer Ilona Fassaert met haar Haflinger Sterno blij dat de wedstrijd wél doorging. Zij vertellen over hun enerverende dag:

“Zes jaar geleden ben ik voor het eerst gestart aan een endurancewedstrijd. Net als vandaag was dit in Renesse. Sindsdien ben ik op vele plaatsen in Nederland en België gestart. Ik start altijd op de 20 of 30 km. Endurance Zeeland was mijn eerste wedstrijd en nu kom ik hier dan ook al 6 jaar op rij en al die keren heb ik de wedstrijd goed uitgereden. Ik rijd de wedstrijden altijd met mijn eigenwijze Haflinger Sterno, die 13 jaar oud is. We begonnen de dag van de wedstrijd goed, de voorkeuring was namelijk in orde. Vervolgens zijn we gaan opzadelen en natuurlijk doe ik Sterno zijn hoefschoenen aan. Sinds een jaar loopt hij namelijk niet meer op ijzers, maar op prachtige sportschoenen.

 

Na het opzadelen zijn we gaan warm stappen, precies anderhalve minuut voordat ik wil starten maakt Sterno een klein bokje. Waardoor ineens mijn singel afbreekt en ik met zadel en al van mijn paard afviel. Gelukkig hebben we Sterno snel kunnen pakken en konden we op zoek naar een singel bij manege Grol. Een dik kwartier later waren we weer klaar voor de start met een mooie rode singel. Ik ben samen met Lizzy Bogaert gestart. Zij startte voor het eerst met een ander paard. De wedstrijd is na die gebroken singel super vlot verlopen: heerlijk kunnen draven en galopperen langs de kustlijn, met als gevolg dat we allebei iets te vroeg binnen waren. Nadat we enkele minuten gekoeld hadden, hebben we de paarden aangeboden. Beide paarden werden goedgekeurd en de nakeuring verliep ook goed. Zoals ze altijd zeggen: ‘To finish is to win’, dus mijn dag was helemaal goed! Sinds afgelopen jaar heb ik een nieuwe Haflinger van bijna 3 jaar, deze hoop ik in de toekomst ook uit te brengen in de endurancesport. Want er is niks mooier als genieten van de natuur op je paard!”

Ilona Fassaert

Foto’s: Edli photographics

Sofie van Aggelen: CEI** 120 km Denemarken

Terwijl we weer terug bij af zijn met het weer en dus weer terug in winterslaap willen, worden er inmiddels ook fanatiek wedstrijden gereden! Zo ook de de CEI wedstrijd in het weekend van 16/17 maart in het ijskoude Denemarken. Sofie van Aggelen, net geen jeugdruiter meer maar wel lid van het perspectieventeam, deelt haar ervaring met ons! Het ziet er naar uit dat Sofie ons binnenkort gaat verlaten en door stroomt naar het senioren kader…..

CEI** 120 km Denemarken met WhisperedHopeQA

De eerste internationale wedstrijd voor ons dit seizoen! Altijd weer spannend. De training er naartoe is goed verlopen en Whizz liet telkens mooie trainingsresultaten zien. Vol goede hoop en moed gingen we richting Denemarken.

Eenmaal aangekomen in Denemarken was het super koud met gevoelstemperaturen van -13/-15! Dit is even wat anders dachten wij.. Whizz kwam super attent van de trailer af en wist gelijk wat hij hier kwam doen. Wanneer gaan we nou beginnen leek hij wel telkens te zeggen als we gingen wandelen.
Bij deze wedstrijd was de vetgate op een open veld, dit was natuurlijk niet te doen met de harde wind die er stond, die ook nog lang niet weg zou gaan. Gelukkig hadden de officials besloten om de holding area binnenin een grote loods te houden. Dat scheelt weer!

De voorkeuring was de ochtend van de start, alles gecheckt en allemaal A’tjes gekregen. We mogen van start! Met het opzadelen zag je de blik van Whizz veranderen, yes dacht hij, nu gaan we het doen. Ik ben er klaar voor.
7:30, de start ging super soepeltjes, geen gekkigheid gelukkig. Ik was trots op Whizz hoe hij daar weer in is gegroeid. De eerste ronde samen met Anne Marijn en Da Fuica gereden, beide paardjes hadden samen een lekker tempo en leken elkaar wel erg leuk te vinden! Altijd fijn Binnenkomst eerste loop ging wat rommelig door de organisatie waardoor we een langere recovery tijd kregen maar alles was verder goed!
Vertrek 2e ronde, Anne Marijn mocht net een minuut eerder weg dan ik. Even later reden we weer samen. Tijdens deze ronde maakte Whizz het al spannend door een duplo te verliezen. Besloten om rustig aan te doen en de moeilijk te vinden zachte stukken op te zoeken en daar te gaan rijden. Eenmaal binnen in de vetgate kon ik Whizz weer snel aanbieden en keuren. Alles goed, wel een B op locomotie, maar niet zo gek met drie ijzers onder je voeten in plaats van vier. Ik moest voor de zekerheid maar even voor het vertrek van de derde loop terug komen van de dierenarts. Papa had voordat ik binnenkwam al naar de hoefsmid gevraagd, later bleek dat de hoefsmid naar huis was gegaan. Lekker dan! Maar uiteindelijk kwam hij en heeft hij netjes de reserve beslag eronder getikt. Op naar de gevraagde re-inspection. Alles goed en we mochten verder. Ik had echter mijn twijfels en vroeg nog een dierenarts die ik ken naar haar mening. Ik ben al 15 minuten te laat voor mijn vertrektijd zeg ik tegen haar en ik wil Whizz niet pushen als hij niet 100% loopt. Ze zegt tegen mij, gewoon starten en genieten. Als je voelt dat hij niet lekker loopt stop je gewoon bij een groompunt. Geniet ervan! Dus zo gezegd zo gedaan! Ik ben toch gestart en Whizz zijn ding laten doen de eerste paar kilometers. Hij gaf duidelijk aan dat hij zich goed voelde en lekker liep dus hebben we nog aan een tempo van 16,5 de derde ronde gereden! Ik verbaas me elke keer weer hoe hij mentaal groeit, zo mooi! Tijdens deze ronde bijgereden bij een Zweeds meisje dat ik toevallig ook nog kende! Mikeala, dus het was ook nog eens gezellig, voor ons als ruiters en voor de paarden!
Binnenkomst derde loop ging zoals de andere keren ook weer snel en hij kreeg zelfs een A op zijn locomotie! Dat voelt goed!

Bij de verplichte re-inspection voor de vierde lus was Whizz weer goedgekeurd en we krijgen de oké om de laatste lus te starten. Mikeala mocht ook de laaste lus in en vertrok een minuut achter mij, binnen een paar minuten rijden we samen de laatste lus in. Wat een plezier hebben wij gehad. Juichen joelen en zingen met elkaar om elkaar en de paarden te motiveren. Dat lukte zeker! Op mijn gps horloge hebben we de laatste lus rond de 16,8 km/hr gereden. Super trots op Whizz die dit op zijn eerste 120 nog even weet te geven! De laatste kilometers zijn in zicht en in keer voel ik Whizz super gevoelig lopen.. ja hoor.. weer een duplo eraf. Dus we gaan de laatste paar kilometers weer extra voorzichtig rijden. Even later ziet Mikeala dat mijn achter duplo ook helemaal scheef zit.. Oh my god dacht ik toen. Dus op de laatste kiezelpad maar gaan stappen om Whizz zijn hoeven te sparen. Mikeala bleef de hele tijd bij ons, super lief. Ik wil samen met jou eindigen zei ze tegen mij. Dat kon ik echt waarderen op dat moment! Dus we komen samen op het wedstrijdterrein en draven we aan als we op het grasveld komen. Hand in hand gaan we samen over de finish! Ik voel dat Whizz nog goed onder mij loopt en hoop dat hij zometeen bij de keuring nog even zijn beste beentje voorzet!

Whizz zijn hartslag is weer direct goed en we gaan gelijk keuren. Alle waardes zijn goed. Dan nu de locomotie, we wachten totdat alle drie dierenartsen erbij staan. Ik kondig nog even aan dat hij een duplo kwijt is en laat zien dat de andere er half af ligt en krijg dan de vraag of we kunnen voordraven. Ik moedig Whizz aan en hij draaft braaf met mij mee. Ik kijk niet om want ik voelde hem al zweven. Ik denk “yes goedzo jongen laat jezelf nog even zien!”. Op de terugweg voel ik dat hij moe is en probeer hem nog aan te moedigen om ook dat laatste stukje mooi te draven. In de verte zie ik de dierenartsen al op hun papiertjes schrijven en denk ja daar moet ik het van hebben en maken onze locomotie af. Dan het wachten voor de jury.. Snel doet papa de dikke deken weer over Whizz heen en ik blijf met Whizz lopen want de wind was zo snijdend koud, al de hele dag lang. De jury kijkt de papiertjes na en geeft mij een ‘Congratulations!’ Ik sprong een gat in de lucht en gaf haar een knuffel, wat een spanning valt er dan van je af. Whizz kreeg natuurlijk de grootste knuffel en de meeste kusjes want wat ben ik trots op hem! Het was niet makkelijk en we hebben er weer hard voor moeten werken met die paar tegenslagen maar Whizz zijn eerste 120er is toch echt binnen! Met een A op zijn eind locomotie.. Wat een paard. De dierenarts die ik ken heeft mij later nog aangesproken, wat een sterk paard heb jij zegt ze, hij was geen pas kreupel met die ijzer die er half af hing en geen ijzer linksvoor. Respect! Mikeala was ook goedgekeurd en we hebben elkaar een dikke knuffel gegeven. Het was super fijn dat we samen de laatste lus hebben kunnen rijden.

Whizz krijgt lekker zijn verdiende rust en dan gaan we eens zien of hij 160km lang hobbelen net zo leuk vindt!

 

Endurance Ysselsteyn 10-03-2018

Met ingang van dit seizoen proberen we na iedere wedstrijd een jeugdruiter iets te laten vertellen over zijn of haar wedstrijd.

We trappen af met het verslag van Esther van Ingen die met Zakholy’s Shadiya de korte klasse II (41km) reed: “Op zaterdag 10 maart heb ik mijn eerste Endurance wedstrijd gereden in Ysselsteyn met het geweldige paard Zakholy’s Shadiya van Savanja Frissen. Shadiya is een Arabisch volbloed merrie met al heel veel wedstrijd ervaring, ze heeft internationaal een 160 km en heel veel 120 km wedstrijden uitgelopen en heeft hier door een prestatiepredikaat Endurance bij het AVS. Extra bijzonder dat ik van haar alles heb mogen leren en met haar mijn eerste wedstrijd mag rijden! Ik verzorg de paarden op stal bij Savanja en Ijjou in Wassenaar en ga al jaren mee als groom naar al hun wedstrijden: nationaal maar ook internationaal. Hierdoor ben ik bekend geworden met de Endurancesport en heb ik al veel mogen leren. Sinds vorig jaar mag ik mee helpen Shadiya te trainen. Tijdens de trainingen met Shadiya had ik al veel tips gekregen hoe ik het best kon rijden bij bepaalde stukken en op verschillende ondergronden, zo was ik goed voorbereid op de wedstrijd. We zijn de avond van te voren aangekomen in Yselsteyn en hebben daar met de paarden overnacht omdat het best ver van stal was. Shadiya stond er rustig en tevreden bij. De ochtend van de wedstrijd was ons groomteam compleet, Savanja, Myrthe, Sarina en mijn moeder kwamen helpen. We hebben de paarden gestapt en gekeurd en de vetgate opgezet. De start was om 10 uur in de ochtend en samen met Melisa Huijsman, die met de jonge merrie Gazelle van onze stal haar eerste wedstrijd reed, gingen we rustig van start. Het doel was om rustig de 41 km uit te rijden. De eerste ronde hebben we met een gemiddelde snelheid van 10,9 km/u gereden. De paarden waren bij binnenkomst eigenlijk al direct goed om aan te bieden maar we namen rustig de tijd om Gazelle aan alles te laten wennen. Alle checks waren goed en de paarden stonden er goed bij in de vetgate dus we mochten ons klaar maken voor het tweede rondje. In de tweede ronde wisten we vantevoren hoe de paden er bij lagen omdat we twee keer dezelfde route volgden, dus konden we deze ronde iets meer galopperen op sommige stukken en reden we met een gemiddelde snelheid van 12,8 km/u. Onderweg heb ik veel geleerd van Shadiya die precies weet hoe alles werkt en kreeg ik ook tips van Melisa. Shadiya was blij dat ze weer mee op wedstrijd mocht en liep vrolijk met haar oortjes naar voren de hele weg. Bij de finish stonden onze grooms juichend klaar, nu de nakeuring nog.. Beiden paarden goed gefinisht en mijn eerste wedstrijd is een feit! Ik heb het onwijs naar mijn zin gehad deze dag en ik ben heel erg blij dat ik deze kans heb gekregen. Wat ging deze dag snel voorbij! Het was zo leuk om de wedstrijden nu eens als ruiter te mogen mee maken. Ik hoop dat ik mij dit seizoen nog verder kan ontwikkelen in het rijden van wedstrijden en de trainingen daar voor, want dit smaakt naar meer”.

Endurance Surae. Aandacht voor de jeugd!

Wat een fantastische dag was het afgelopen zaterdag voor de jonge endurance fans! Voor het eerst had Endurance Surae dit jaar een kinder/aangepaste-endurance. Kinderen, en andere kandidaten waarvoor een echte endurancewedstrijd nog te lang is, kregen de gelegenheid om op een speelse manier kennis te maken met de sport. Er was speciaal voor hen een route van 7 km uitgezet. En ouders/begeleiders hadden de gelegenheid om te paard, te fiets, of lopend mee te gaan. Er was uitgebreid aandacht voor de veterinaire controle, zodat de kinderen leren waar je allemaal op moet letten als het om de gezondheid van je paard gaat. Uiteraard kregen de kinderen ook zelf de kans om de hartslag en darmgeluiden te luisteren. Wat hebben we met z’n alle genoten van de knappe en super schattige combinaties!

Op de reguliere afstanden verscheen ook veel jong talent! Bo van Aart had een druk gevulde dag. Naast het begeleiden van twee groepjes tijdens de kinderendurance, begeleide ze ook Evy Lauwerijssen in de impuls klasse. Met succes! Plek 3 en 4 waren voor hen. De eerste en tweede prijs van het jeugdklassement was ook voor hen! Loeka Bevers en Bowyn Verhoeven wisten eveneens de impulsrubriek succesvol te finishen.

Op de korte klasse 1 kwamen maar liefst 5 jeugd ruiters aan de start! Anouk Eversdijk met Nib Nakiehs Star behaalde het beste resultaat. Een mooie 5de plek en de derde plek in het jeugdklassement. Niki van der Kraats en Malanie de Wilde finishten succesvol op de lange klasse 1.

De korte klasse 2 werd succesvol uitgereden door Sietske van Schijndel met Santiago D’Havenne. Op de lange klasse 2 kwam Desiree Warmenhoven met Djacks aan de start. Ze behaalde met een gemiddelde snelheid van 14 km/u en een mooie laatste ronde van 16,4 km/u een verdiende 2de plaats. Tevens kreeg haar paard de prijs voor de best condition. Eentje waar ze trots op mogen zijn!

In de klasse 3 werd de jeugd vertegenwoordigd door Daphne Jonkers met Bemyguest. Ze zijn rustig van start gegaan en hebben hun rit keurig opgebouwd. Met het succesvol finishen van deze rit hebben ze hun novice kwalificatie behaald! Van harte gefeliciteerd!

Bo van Aart, Sietske van Schijndel, Desiree Warmenhoven en Daphne Jonkers maken allemaal deel uit van Audevard Next Endurance Generation! We zijn trots op de resultaten die ze hebben behaald en blij met de groen gekleurde koelstraten die we op alle wedstrijden terug zien komen. Met dank aan Audevard!

Endurancekamp jeugd 2017

posted in: Nieuws | 0

Ben jij tussen de 12 en 21 jaar, heb je een eigen (verzorg)paard/pony, en wil je meer leren over endurance? Kom dan naar het Endurancekamp!

Van woensdag 16 tot en met vrijdag 18 augustus zullen we samen met een groep jonge, enthousiaste en gezellige ruiters verzamelen op de Veluwe waar we 3 dagen en 2 nachten met alle ruiters en paarden zullen verblijven bij de Human&Horse Academy. We gaan er 3 leuke en leerzame dagen van maken met onder andere trainingsritten, dressuurles en theoriecursussen gegeven door verschillende ervaren enduranceruiters en trainers.

Er zal rekening worden gehouden met het individuele niveau van de combinaties, zodat zowel ruiters met ervaring, alsook jonge ruiters die nog kennis willen maken met de sport, er een leerzame ervaring uit kunnen halen. De exacte invulling van het programma zal dan ook naar aanleiding van de wensen en kennis van de deelnemers gebeuren. Omdat we lange ritten gaan rijden is het wel belangrijk dat het paard/de pony over een goede conditie beschikt.

Het programma zal er ongeveer als volgt uitzien (wijzigingen voorbehouden):

Woensdag: aankomst & voorbespreking; trainingsrit; theorie avond
Donderdag: 2x dagdeel praktijk*; barbecue & spelletjes avond
Vrijdag: 1x dagdeel praktijk; evaluatie; opruimen & vertrek

* Een ‘Dagdeel praktijk’ kan zowel een praktijktraining (denk bijvoorbeeld aan groomen, zitles of dressuurles), alsook een trainingsrit zijn.

Als aanvulling op het kamp is er de mogelijkheid om op 19 augustus de wedstrijd in Kootwijkerbroek te rijden onder begeleiding. De kosten voor deelname aan deze wedstrijd horen echter niet bij het kamp en zijn voor eigen rekening. Voor ruiters jonger dan 14 jaar geld ook dat er in overleg samen gezocht zal worden naar een begeleider die de wedstrijd mee kan rijden.

Ben jij leergierig, wil je graag verder komen in de endurance, en wil je samen met andere jonge ruiters gezellige (paarden)dagen beleven? Schrijf je dan snel in, want vol=vol! Je kunt het inschrijfformulier hier downloaden.

Praktische informatie:

Datum: 16 t/m 18 augustus 2017

Locatie: Human & Horse Academy Kootwijkerbroek

Kosten: €250 – €300
Uiterlijke inschrijfdatum: 18/07/2017
Aantal deelnemers: min. 5; max. 10

Nederlands Kampioenschap Endurance Junioren en Young Riders

Voor het eerst in de geschiedenis van de endurance kon er in Ermelo een Nederlands Kampioenschap voor junioren en Young riders verreden worden over de CEI** 120 km. Met succes voor Imke Lamsma! Met haar merrie Sjabeka wist ze deze titel op hun naam te schrijven. Ze heeft het niet van een vreemde, 15 jaar geleden werd voor het eerst het Nederlands Kampioenschap senioren over 160 km verreden, eveneens op de internationale wedstrijd in Ermelo. Deze werd gewonnen door Anita Lamsma, haar moeder. De lange afstanden rijden zit hen in het bloed, een echte familie sport!

Het zilver ging naar Laura Bucher met Biba. En het brons naar Ijjou Mohamed met Paradis du Braision. De jonge meiden, die de laatste kilometers gezamenlijk aflegden en zich beiden probeerden te kwalificeren voor het WK in Verona, kwamen hand in hand over de finish.

Helaas zat het niet voor alle jonge ruiters mee. Jorrit Koopmans, Anne Marijn Kok, en Eva van Arem moesten hun rit vroegtijdig stoppen, omdat hun paarden door de dierenarts niet fit genoeg bevonden werden om de volgende ronde in te gaan.

Sofie van Aggelen (Audervard Next Endurance Generaion) daarentegen, die helaas net geen Young Rider meer is, maar hard aan de weg timmert om haar kwalificaties voor het senioren kader te halen, wist de rit over 120 km wel succesvol te volbrengen met Phara-Diba. Ze heeft de eerste 3 rondes op een safe tempo gereden. En sloot de rit af met een nette laatste ronde van ruim 16 km/u.

Poto’s: Murielle Mulder 

Ook op de CEI* 90 km kwamen ruiters uit het Audevard team aan de start. Desiree Warmenhoven, jongste deelnemer van de dag, behaalde een nette 10 plaats met Tassili du Florival. Ze wist de laatste ronde nog af te leggen met een gemiddelde van 16.9 km/u. Nant Baten kwam aan de start met L.I. Obama en finishte vlak na Desiree met een mooie laatste ronde van 17 km/u.

Verenigingskampioenschap 2016

posted in: Nieuws | 0

Tijdens de algemene ledenvergadering afgelopen weekend werden de verenigingskampioenen bekent gemaakt. Voor het eerst dit jaar was er ook een kampioenschap in de klasse 4 voor de jeugd. Deze werd gewonnen door Eva van Arem met Eenhoorns Tabal. In 2014 wonnen ze de klasse 2 bij de jeugd, in 2015 de klasse 3 en dit jaar de klasse 4. Een prachtige opbouw! Ijjou Mohamed eindigde op de 2de plek en Anne Marijn Kok op de 3de.

De klasse 3 werd gewonnen door Marika Bungert. Ze vormt al een paar jaar een combinatie met Dajmel en heeft hem zelf opgeleid. Dit jaar was hij oud genoeg om klasse 3 te starten. Met succes dus! Liselore van Zetten eindigde op de 2de plek. Gevolgd door Bo van Aart op plek 3.

De klasse 2 werd gewonnen door Maya Blokdijk. Gevolgd door Daphne Jonkers en Imke Lamsma.

Vera Stuivenberg won de klasse 1. Ze werd tevens 3de in het senioren klassement. Een zeer verdienstelijke prestatie. Malika Heufkens eindigde op plek 2 en Iris Weijenberg op plek 3.

Kijk hier voor de volledige uitslag.